Recentelijk is er een publicatie verschenen in het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde mede van de hand van een van de redactieleden, met als titel:  

Ernstige en soms fatale gevolgen van hoogtelongoedeem

Op hoogten vanaf 2500 m boven de zeespiegel bestaat het risico op hoogtelongoedeem als men te snel klimt. Berendsen et al. beschrijven in het NTvG van 20 december 2008 drie vrouwen van 25, 34 en 22 jaar wie dat overkwam. Bij 2 van hen was de ziekte fataal. Symptomen zijn: dyspneu in rust, hoesten, verminderde inspanningstolerantie en toegenomen mucusproductie in de luchtwegen. Preventie is belangrijk en daarnaast is het goed om noodmedicatie paraat te hebben: acetazolamide, nifedipine en corticosteroďden. Voorwaarde is dat de reisleider en de betrokkenen het gebruik daarvan kennen.

Berendsen et al. Ernstige en soms fatale gevolgen van hoogtelongoedeem. Ned Tijdschr Geneeskd. 2008 Dec 20;152(51):2758-62

Abstract

Serious and sometimes fatal consequences of high-altitude pulmonary oedema. – Three women aged 25, 34 and 22 years respectively, experienced high-altitude pulmonary oedema during a climbing holiday. The first patient presented with complaints arising from a fast ascent to high altitude and was treated with acetazolamide and rapid descent. She recovered without any complications. The second patient developed symptoms during the night, which were not recognized as high-altitude pulmonary oedema. The next morning she died while being transported down on a stretcher without having received any medication or oxygen. The third case was not a specific presentation of high-altitude pulmonary oedema but autopsy revealed pulmonary oedema. This woman had already been higher up on the mountain before she developed complications. The cases illustrate the seriousness of this avoidable form of high altitude illness. The current Dutch national guidelines advise against the use of medication by lay people. A revision is warranted: travellers to high altitude should be encouraged to carry acetazolamide, nifedipine and corticosteroids on the trip. Travel guides ought to be trained to use these drugs. In addition climbing travellers should be encouraged to adopt appropriate preventive behaviour and to start descending as soon as signs of high-altitude pulmonary oedema develop. Ned Tijdschr Geneeskd. 2008;152:2758-62