|
Written by R Berendsen
|
|
Wednesday, 25 June 2008 |
|
Hoogtelongoedeem Hoogtelongoedeem (High Altitude Pulmonary Edema; HAPE) is een potentieel letale vorm van hoogteziekte. Het is een vorm van hoogteziekte die voorheen gezonde personen kan treffen die te snel naar hoogte stijgen. Meestal treedt deze vorm van hoogteziekte op boven een hoogte van 2500 meter, maar op hoogtes van 1500 meter is dit ziektebeeld ook al beschreven. In de vroege literatuur wordt gesproken over klimmers die sterven aan een longontsteking. Retrospectief is hier waarschijnlijk sprake geweest van HAPE. Het meest op de voorgrond staande symptoom is de “kortademigheid in rust”. Deze kortademigheid zal snel toenemen met gelijk blijvende hoogte en er ontstaat een droge maar later productieve hoest. Het slijm dat opgehoest wordt is wit en zal roze verkleuren als er zich bloed in bevindt. De lippen van de persoon kleuren blauw en als niet snel afgedaald wordt en een behandeling met o.a. zuurstof wordt gestart loopt die persoon een groot risico op overlijden. High-Altitude Pulmonary Edema is een van de ernstigste vormen van hoogteziekte. Hieronder vindt u een gradering om de ernst van HAPE te classificeren.
Schematic representation of the pulmonary microvasculature and alveolar/capillary interface and potential sites of leak in HAPE. Patchy precapillary arteriolar (PCA) vasoconstriction can have two effects on pressure and flow. First, there could be an increase in pressure upstream from the construction leading to leak of fluid into the interstitial space (IS). Second, there would be diversion of flow to the pulmonary capillaries (PC), potentially leading to stress on the endothelial layer and extravasation of fluid into alveolar space (A). Constriction of the pulmonary venules (PV) could lead to increases in PC pressures. (from: High Altitude: An exploration of human adaptation; 2001) |
|
Last Updated ( Wednesday, 25 June 2008 )
|
